roamingthenewworld

Onze reisroute wordt steeds aangepast en bijgestuurd. Daar zijn we al in getraind. Na het bezoek van Arne (Blog Arne), pikken we onze Melqui weer op waar we hem achter gelaten hadden (in Quilotoa). Na het rustmoment op de camping Ibarra, bij de Duitsers (Camping Sommerwind), de stevige week in de school (Schooltijd) en een laatste keer rusten aan het paradijselijke strand, kunnen we er weer tegenaan om vanuit het meest noordelijke punt van onze reis, de kust van Ecuador, onze route naar het zuiden aan te zetten. Er wachten ons zowaar 8000 km in vogelvlucht naar Patagonië!

We cruisen in twee dagen naar de grens van Peru, naar het begin van deze blog. En dit verhaal wordt voor het eerst een eenvoudige oplijsting van de grote afdaling! Onze teksten verliepen doorheen heel Peru thematisch, nu geven we jullie toch een idee van wat we op de terugweg deden! We beginnen op 8 oktober 2015 en eindigen op 3 november 2015 aan de voordeur van Chili! 3200 km dichter bij onze huidige locatie en een maandje dichter bij vandaag! Nog drie maand in te halen…

 

8/10, km 0000: Om zes uur uit de veren, want grensovergangen met Melqui zijn altijd een avontuur! Alle bidons zijn vol met goedkope benzine. Douche zoeken in het stadje Macará, scheren en verse kleertjes aan! Dat hebben de douaniers graag! Correct zo blijkt! Na één uur zijn we Peru binnen met de vingers in de neus.

Net over de grens en we treffen al vier politiecontroles. Lang leve de politie van Peru!!

Net over de grens en we zien een Pelgrimage van 200 km langs de Panamericana. Leve het ongeregelde Peru!!

 

9/10, km 0310: Dagje rust in Rancho Santana tussen de paardjes. Ontmoeting met Belgische psychologe Myrthe en hoteleigenaar Filip. We spelen een beetje architect en geven tips voor de renovatie van zijn hotel. Leve het ontbreken van bouwregels in Peru!!

10/10, km 0540: Te koerse naar het zuiden tot de Ruïnes van Tucume. In Tambo grande eten we heerlijke Cevice! Leve de Cevice van Peru!! Huphup.

Snel door naar Huanchaco om een pintje te drinken in een surfershostel! Leve de backpackershostels waar nooit iets verandert en dezelfde luilekkerclichés blijven gelden!!

 

11/10, km 0700: Te veel déjà-vu’s en zelfde verhalen, dus we verlaten dit surfstrand na het genieten van een heerlijke chocoladecroissant! Leve die ene bakker in Peru waar je lekker gebak kan krijgen!!

Na een kleine 700 km in de Peruaanse woestijn, rijden we ‘de Cañon del Pato’ in. Een nieuwe wereld ontdekken in de Cordillera Blanca!

12/10-19/10, km 1110: Een weekje genieten van een schoonheid zoals onze Alpen op hun best, maar dan op meer dan 4000m. Zie onze promoblog van Noord Peru. (Het Noorden van Peru). Leve iets anders dan woestijn!!

 

20/10, km 1510: We zijn nog maar de bergen uit of we belanden bij de Hare Krischna’s in het ECOTRULY PARK op 60km van Lima. We komen even tot onszelf en praten enkele uren met een Belgisch-Amerikaans koppel die ons in grote lijnen hun leven in de gemeenschap beschrijven. Leve de vrijheid van elk individu… in Peru…!!

 

21/10, km 1600: Om 6u uit de veren en we betalen aan de kuisdame (we treffen niemand van de verantwoordelijken) aangezien we in deze gemeenschap uitgaan van honderd procent eerlijkheid. We rijden meer dan 3u door de hel van Lima. Na drie bijna aanrijdingen en een heus gevecht met een 15 ton wegende vrachtwagen, komen we aan bij onze favoriete mechanieker IPA. (IPA) Leve de klotechauffeurs van Peru!!

22/10-26/10, km 1650: Opnieuw vijf dagen mechaniekertje spelen in Lima en ditmaal zonder dat er iets fout was aan de auto! Wat een dagje langsgaan bij een oude bekende zou zijn, werd een sleurtocht om een vreemd nieuw-veroorzaakt probleem op te lossen. Nu, we grepen de kans dan maar meteen aan om nog wat stukjes stad te verkennen die ons nog onbekend waren, en wat oude bekenden weder te zien. Uiteraard aten we met IPA opnieuw de heerlijkste ceviches en uitzonderlijke straatontbijtjes! Leve het straat- en marktvoer van Peru!!

 

26/10, km 1830: Op tocht naar het zuiden! We zouden en moesten zo snel mogelijk van Lima weg raken! Genoeg is genoeg. Net voor het donker landen we in het gehucht Cerro Azul langs de woestijnkust van Peru en tot onze grote verbazing treffen we er de beste Italiaanse keuken van het hele land! Leve de niet-Peruaanse keukenverrassingen!!

27/10, km 2140: Melqui doorkruist verder als een grote held de droogste woestijn van de wereld (met éénmaal regen om de 40 jaar) tot aan Nasca! We bezoeken er een planetarium met uitleg over de mysterieuze lijnen. Een kleine beloning die we oversloegen tijdens de tocht naar het noorden. (Met Rik en Nick!). Leve nooit alles bezoeken en altijd iets overlaten voor later!!

 

28/10, km 2340: Ons geluk keert… Onze lichten werken niet door een kortsluiting en de corrupte politie van Peru vraagt opnieuw wat zakgeld. Leve de corruptie van Peru!! Op de koop toe krijgt onze motor het te warm…

29/10, km 2340: We beseffen dat we het Halloweenfeestje in Arica, Chili, waar ze ons twee dagen later verwachtten, niet zullen halen. We besluiten meteen van het strand van Puerto Del Inca bij Chala te genieten. We schakelen onze 4G verbinding in om auto-info op te zoeken. Dankzij de keuze om het die dag voor een keer op het gemak te doen, lossen we theoretisch het autoprobleem op, beleven we een heerlijke stranddag en ontmoeten we vijf gekke Argentijnen die samen reeds een half jaar in één busje reizen en overal theatrale voorstellingen brengen, hecho in Chino. Leve de verandering van plannen, zelfs als ‘de tijd krap zit’!!

 

30/10, km 2740: We contacteren, via de vele VW-clubs, Luis in Arequipa en gooien er nog wat kilometers tegenaan! Dat is: door de woestijn, bergop, met een motor die te veel opwarmt! Niet zo snel dus! ’s Avonds op onze slaapplek rijdt een dronken vrachtwagenchauffeur gelukkig net niet tegen Melqui. De muur achter ons moet er wel aan geloven. De chauffeur gaat er uiteraard vandoor… Leve… het ontlopen van verantwoordelijkheden!!

31/10, km 2740: Luis, die ons online reeds meermaals hielp, ontvangt ons met open armen! Brengt ons van de ene onderdelenzaak naar de andere. Brengt ons bij de juiste mechanieker en met zijn en onze kennis samen is Melqui in 15 minuten weer de oude! Leve het onvoorwaardelijk helpen van de Peruanen!!

’s Avonds dompelen we ons samen onder in de gekte van Halloween. Arequipa, net zoals elke stad in Zuid-Amerika, is gek op dit Noord-Amerikaanse festijn. Leve de mondialisering zeker…!!

1/11, km 2740: Allerheiligen, een familiedag bij ons, wordt hier ook gevierd. We brengen die hier door met onze tijdelijke familie. Zowel de voorbereiding als het (vr)eetfestijn zijn voor ons eye-openers. We krijgen, net voor ons tweede vertrek uit Peru, nog eens een andere bril op onze snoet. Die toont ons hoe ook de stedeling van de 2^de grootste stad van het land Arequipa, zijn tradities van het platteland meebrengt. We eten zwijn uit de Caja China, we zien de kiekens en cavia’s voor eigen consumptie op de kleine binnenkoer en krijgen een blik in het huis achter een van de duizenden buurtwinkeltjes in de straat! Ook horen we onmogelijke verhalen over de smokkelroutes met Bolivië! Leve de deuren die Melqui opende in Peru!!

 

2/11, km 3170: Op Allerzielen beslissen we de laatste kilometers door Peru te cruisen. Tijd om een episode af te sluiten met deze leuke ervaring fris in de geest!

 

3/11, km 3200: Enkele formaliteiten op papier en vooral een grondige controle van al onze verse Peruaanse voedingswaren, kruiden, thees, droogvoer én souvenirs. Chili laat niets van vers waar binnen. Maar alles verloopt hier zo beleefd, zo correct en zo makkelijk dat we opnieuw het gevoel hebben thuis te komen! Leve de chaos van Peru!! Maar blij eindelijk wat orde te vinden!!! Op naar het avontuur in Chili!!!!