We rijden rondom een meer in Ibarra, het noorden van Ecuador, dat ons doet denken aan een kruising tussen de Lac van Loppem (in zijn gloriedagen) en de Blaarmeersen. Waterskiën, carting, paardrijden, lopen, fietsen… Alles is mogelijk.
Het verse asfalt onder de wielen leidt ons naar vier vlaggenposten met de Duitse, Zwitserse, Franse en Ecuadoraanse vlag. Een man met baard zwaait ons enthousiast toe, “Welcome! Wilkommen! Bienvenue!”, en we rijden de poort binnen.
We installeren ons op het perfecte grasveldje en zetten onze voortent uit.
Wat volgt is ons totaal onbekend en surreëel: we aperitieven op zijn Europees met de Duitsers, Zwitsers, Australiërs en heel fijne Belgen!
De Belgen zijn hier zelfs in de meerderheid: drie Belgische wagens, wel… twee Belgische nummerplaten en één Mexicaanse nummerplaat bereden door twee jonge Belgjes.
We vallen een beetje uit de toon, met onze (kleine) kombi en omwille van onze leeftijd, maar zo hebben we het graag! De gemiddelde wagen weegt hier namelijk acht ton en de gemiddelde leeftijd moet, dankzij ons, rond de zestig liggen!
We krijgen in elk geval een boost van hoop: het reizen is nog lang niet voorbij!
Redelijk stoer die Duitse Merc… Maar jullie Kombi wint nog steeds – vingers in de neus – de sympathiebeker!
Deze zag ik laatst passeren en deed me aan jullie denken: I don’t know where I’m going from here, but I promise it won’t be boring. – David Bowie
Keep on rocking!
M.
Wel stoere die Duitse Merc… Maar jullie Kombi wint nog altijd – vingers in de neus – de sympathiebeker! Deze zag ik laatst in een artikel, het zou jullie lijfspreuk kunnen zijn;.. “I don’t know where I’m going from here, but I promise it won’t be boring.” – David Bowie. Keep on rocking! M.
Wel stoer die Duitse Merc… Maar jullie Kombi wint nog altijd – vingers in de neus – de sympathiebeker! Deze zag ik laatst in een artikel, het zou jullie lijfspreuk kunnen zijn.. “I don’t know where I’m going from here, but I promise it won’t be boring.” – David Bowie. Keep on rocking! M.