Toen ben ik op de ladder van de aarde geklommen
tussen de wrede ondergroei van verloren wouden
tot jou, Machu Picchu.
Hoge stad van opklimmende stenen,
eindelijk verblijf van wat het aardse
niet in slapende gewaden heeft verborgen.
In jou, als twee parallelle lijnen,
zwaaiden de wieg van bliksem en van mens
in een wind van doornen heen en weer.
Moeder van steen, schuim van de condors.
Hoog rif van menselijke dageraad.
Spade verloren in het eerste zand.
Dit was het verblijf, dit was de plek:
hier klommen brede maïskorrels op
en vielen ze opnieuw als rode hagel omlaag.
Hier kwam de goudgele vezel uit de Vicuña
om verliefden te kleden, grafheuvels, moeders
koning, gebeden en strijders.
Hier rustten ’s nachts mensenvoeten uit
naast de poten van de arend, in de hoge roofzuchtige
holen, en bij dageraad
stapten ze met dondervoeten op ijle nevel,
en ze raakten aarde en stenen
tot ze hen herkenden in nacht of dood.
Pablo Neruda – uit Canto General
In zijn immens omvattende verzenbundel Canto General met meer dan 15.000 versregels tracht Pablo Neruda de volledige Zuid-Amerikaanse geschiedenis weer te geven met alle mogelijke (persoonlijke) nuances en lagen van de geschiedenis. Wij op onze beurt leren met mondjesmaat deze verstrengelende geschiedenis kennen. Wij startten bijna anderhalf jaar geleden in het noorden van het continent en dwalen langzaam naar het zuiden. We lezen objectieve en subjectieve geschiedenisboeken, we bekijken de plaatselijke cinema, we keuvelen met iedereen die we tegen het lijf lopen: van onze Venezolaanse wandelvrienden, via de Boliviaanse Altiplanobewoners tot nieuw ontmoette Chileense kennissen. Nu zijn we aangekomen bij één van de iconen van de Chileense geschiedenis: Pablo Neruda. We bezoeken één van zijn drie huizen, de woonst in Isla Negra. Schijnbaar één van zijn favoriete verblijfplaatsen. Met een audiogids worden we door het hele huis geleid. We krijgen informatie over hoe hij leefde in dit huis (hij had een eigen bar waar hij vrienden ontving), wat hij allemaal veranderde, welke feestjes hij gaf (vb. ter gelegenheid van de aankoop van een namaakpaard op ware grote uit zijn jeugdjaren), waar zijn favoriete schrijfplek was, waar hij zijn aperitief nam (in een barbootje naast zijn huis op het droge), …
We geven onszelf een nieuwe queeste: enkele van zijn werken lezen en zijn andere woningen in Valparaiso en Santiago bezoeken, de volgende keer wanneer we er passeren. Jawel aandachtige lezer, u hebt dit goed begrepen. We passeerden eenmaal zuidwaarts in deze centrumregio (januari 2015) en de volgende keer zullen we noordwaarts reizen (april 2015).
… en passeerden nog eens in juli 2016! Danku om nog eens jullie tijd aan deze grootmeester te spenderen en ook ons te laten genieten van de zeer inspirerende architectuur!
Ohja. En stuur maar enkele van deze foto’s door. We zetten ze graag ook in ons boek – mondje dicht!