roamingthenewworld

Ode aan de Odes van Pablo Neruda

 

Weinigen associëren de Chileense poëet Pablo Neruda met gastronomie. We kunnen echter na het bezoek aan zijn favoriete woning in Isla Negra uit de vorige blog met klem beweren dat het culinaire steeds centraal stond in het leven en werk van deze levensgenieter die de Nobelprijs voor Literatuur won in 1971. Hij schreef werken zoals de Ode aan de Aal, Ode aan de Frietjes, Ode aan de Ui en tientallen andere Odes aan voedsel en het sociale gebeuren daarrond. Daarnaast schreef hij voor vrienden verscheidene receptjes zoals mijn favoriet: Ostiones a la parmesana, Oesters gegratineerd met Parmezaan. Zijn levenswijze is zeker geen voorbeeld voor de (zogenaamd) gezonde geheelonthoudende veganisten. Het was een leven vol escapades, lekker dineren met vrienden, en heerlijke alcoholische drankjes in gekleurde glazen.

 

Pablo inspireerde ons om verder te gaan met ons levensgenieten. Maar het onderwerp eten als blogpost is niet enkel aangezet door het bezoek aan het huis van de poëet. Het thema stond reeds enkele maanden in mijn to do’s naar aanleiding van de vragen van beide families thuis zoals: “Wat stond er bij jullie vandaag op het menu?’ (terwijl er heerlijk Langoustines, Sint-Jacobsschelpen, Tapenades, zelfgemaakte broden of Crême Brulées in attachment te vinden zijn) of een andere reeks vragen met als centraal thema “Eten jullie eigenlijk wel een beetje gezond?”. Gezond eten heeft vele gezichten, leerden we gedurende onze reis. Wat voor ons gezond is, lees je in dit eetdagboek van de kerstweek. Dit gedichtje licht alvast een tipje van de sluier:

 

“Chisporrotea en el aceite hirviendo, la alegría del mundo:

las patatas fritas entran en el sartén como nevadas plumas de cisne matutino

y salen semidoradas por el crepitante ámbar de las olivas”

 

“Siddering in de kokende olie, de vreugde des werelds:

De frietjes komen de pan binnen als besneeuwde zwanenveren in de ochtendzon

En ze komen de pan halfgoud uit door het knetterende amber der olijven”

uit Oda a las patatas fritas, Pablo Neruda

 

Uiteraard stuurden jullie ons enkel foto’s van de beste gerechten, dus wij gaan ook niet voor een ordinaire week. Wij grijpen naar de heerlijke kerstweek. Hopelijk regent het daar dit weekend zodat jullie toch wat in de donkere feestdagen-stemming vertoeven bij het verorberen van dit kookdagboekje.

 

Dinsdag 24 december 2015

ONTBIJT naast Lago Villarrica: mokkatje, verse thee, granola, cornflakes, Duits meergranenbrood met pindakaas, melk, appeltjes

TUSSENDOORTJE: Koffietje in gezellige bar

MARKT Valdivia ter voorbereiding van kerstavond: zeeschaaldieren tussen €2-4/kg, zalmfilets aan €7/kg, zalmmootjes van wilde zalm aan €4,5/kg, gerookte forellen aan €4/kg en ga zo maar door. Ons feestmaal wordt goedkoop en heerlijk.

MIDDAGMAAL: De grote lompe zeeleeuwen krijgen alle visresten, dus Tim moet natuurlijk ook iets krijgen: Ceviche! Vis in een citroensapje. Twijfel. Veel eten vanavond, maar toch nog honger. Soepje op de markt voor €1!

KERSTMAAL: We houden het eenvoudig, want we hebben een BBQ ter beschikking. We nodigen een eenzame veganistische reiziger uit, maar die haakt halverwege de maaltijd af. Je zal wel zien waarom… Aperitiefje met olijfjes, tapenade, toastjes, gerookte zalm en schuimwijn (Brut Pinot Noir, Cordillera 2014, Miguel Torres, Valle de Curicó). Voorgerecht à la Eleonora: zalm papillotje met vrolijke pasta, vergezeld met een droge Sauvignon Blanc (Reserva Santa Digna 2015, Miguel Torres, Valle Central). Hoofdgerecht van Tim: gemarineerde ribbetjes met patatjes in de zak en zelfgemaakte lookboter, dit sappig stukje vlees wordt ondersteund door een Carmenère (Premier Reserva 2014, Carmen, Colchagua). De cake als dessert ging er niet meer in.

 

“y a la mesa lleguen recién casados los sabores del mar y de la tierra

para que en ese plato tú conozcas el cielo”

“en aan de tafel komen nu de recent getrouwde smaken van zee en aarde

zodat jij in dit gerecht de hemel leert kennen “

 

uit Oda al caldillo de Congrio, Pablo Neruda

 

Woensdag 25 december 2015

ONTBIJT op deze speciale ochtend mocht al eens iets meer zijn: cappuccino, espresso, brownie en ronde swiss. En kerstcadeautjes! In het teken van de wandelweken die volgen. Lazy Christmas Morning.

MIDDAGMAAL: tussen de werkedag – Melqui verzorgen voor zijn kerstcadeau – door doen we aan heerlijke restverwerking, want uiteraard kookten we te veel voor kerstavond. Allemaal zoals het hoort.

AVONDMAAL bestaat uit één uitgerekte aperitief. Gerookte forel, olijfjes, tapenade, koude patatjes, koude ribbetjes met sausjes en… schuimwijn! Dit keer de oudste inheemse druif, de Uva Pais (Estelado, Brut Rosada 2014, Miguel Torres). En nog een gedichtje als dessert.

 

“Suave y cremosa tartaleta de queso de cabra

—enfatiza el chef—,

bañada en compota de frutos rojos al cedrón,

servido con helado de berries en canela”

 

“Soepele en romige geitenkaastaart

– benadrukt de chef-kok-,

badend in een compote van rode vruchten in cedron,

geserveerd met ijs van besjes in kaneel “

 

uit Chirimoya Postre, Vicente Huidobro

 

Donderdag 26 december 2015

DESSAYUNO: zoals gewoonlijk, maar dan aangevuld met zelfgebakken broodjes in de pan.

ALMUERZO: typisch middagmaal op de markt! Op de eerste verdieping van de markten in Chili bevinden zich bijna altijd een tiental restaurantjes. Wanneer je in de perimeter van 10 meter rond het marktgebouw durft te komen word je – zeker als gringo – aangeklampt met de ‘best mogelijke’ deals. Niet slecht opnieuw: aperitief: Pisco Sour met Grissini’s; voorgerecht: pompoen-merluza gratiné en heerlijke bouillabaisse – of Caldillo – van verse zeevruchten en Zeepaling – Congrio; beiden met een heerlijke ají (pikant sausje) op stokbrood; hoofdgerecht: zalmpje met gebakken patatjes en een witte vette vis met rijst.

“En el mar tormentoso de Chile

vive el rosado congrio,

gigante anguila de nevada carne.

Y en las ollas chilenas,

en la costa, nació el caldillo grávido y suculento, provechoso.”

“In de stormachtige zee van Chili

leeft de roze zeepaling,

reuze paling van sneeuwwit visvlees.

En in de Chileense potten en pannen,

aan de kust, werd geboren de bouillabaisse,  dik en sappig, smakelijk “.

…

 uit Oda al Caldillo de Congrio, Pablo Neruda

TUSSENDOORTJE: we rijden deze weken van noord naar zuid reeds 2000km door de grootste fruithaard ter wereld. Van tropische vruchten in het noorden, door druivenregio’s, via hectaren perziken-, appel-, peren- en pruimenbomen. En vandaag wordt Elinetje nog eens verwend in een van de vele Frutilla- / Fraisen- / Eirdebesen- / Aardbeienregio’s! Een kilootje voor 2 euro!

CENA: het was niet bepaald het plan om ons vol te stoppen, maar er moest aan restverwerking gedaan worden! Witte kool in een heerlijke slaatje met de meest maagdelijke olijfolie op aarde. Nog een restje van gisteren en de overige groenten gaan samen met een ui de soep in!

…

y nacieron

tus hojas como espadas en el

huerto,

la tierra acumuló su poderío

mostrando tu desnuda

transparencia,

y como en Afrodita el mar

remoto

duplicó la magnolia

levantando sus senos,

la tierra

así te hizo,

 

cebolla,

clara como un planeta,

y destinada

a relucir,

constelación constante,

redonda rosa de agua,

sobre

la mesa

de las pobres gentes.

…

 

…

en ze werden geboren

bladeren als zwaarden in de

moestuin,

de aarde hoopt haar macht op

toont je haar naakte

transparantie,

en zoals Aphrodite op zee

afgelegen

de magnolia verdubbelde

haar borsten optillend,

aarde

zo deed jij het,

ui,

helder als een planeet,

bestemd

om te glanzen,

constante constellatie,

ronde roos van water,

op

de tafel

van arme mensen.

…

 uit Oda a la Cebolla, Pablo Neruda

 

Vrijdag 27 december 2015

DESSAYUNO: droge cornflakes… aangevuld met vruchten, honing, noten en koekjes uiteraard!

TUSSENDOORTJE: Wijnbezoek aan Miguel Torres! Gratis dankzij een kennissen van papa Rik… ‘Jaa?’ hoor ik je denken. ‘Heeft die kennissen tot daar?’ Ontvangen als koningen en de beste wijnreeksen geproefd. Voor de gelegenheid trokken we onze mooiste kleertjes aan… Het is de hoed die het hem doet! Met dank aan André Linthoudt, Toni Batet en Valerine Carvajal voor de organisatie!

…

Pero no sólo amor,

beso quemante

o corazón quemado

eres, vino de vida,

sino

amistad de los seres, transparencia,

coro de disciplina,

abundancia de flores.

Amo sobre una mesa,

cuando se habla,

la luz de una botella

de inteligente vino.

…

…

Niet alleen de liefde,

brandende kus

of verbrand hart

je bent, wijn van het leven,

niet enkel

Vriendschap der wezens, transparantie,

koor van discipline,

overvloed aan bloemen.

Ik hou van op de tafel,

wanneer men praat,

in het licht van een fles

intelligente wijn.

…

uit Oda al Vino, Pablo Neruda

 

CENA: met goddelijke drank in ons gestel rijden we niet al te ver meer. Tim laat zich gaan en maakt asperges op Vlaamsche wijze met een mimosa van boter en ei, met verse peterselie.

 

Zaterdag 28 december 2015

DESSAYUNO: versgebakken broodjes in de pan met opgevrolijkt roerei

TUSSENDOORTJE: koffietje in een gezellig cafeetje

ALMUERZO: de eenvoudige marktvariant, frietjes met merluza of met verse zalm. Maar bij dat eenvoudig maal kwam een artisanaal biertje.

TUSSENDOOR:

“Waarde collega brouwers, Beste Gents brouwcollectief,

Jullie zagen net de proeverij van vele wijnen, maar geen gegrief

Na een jaar afwezigheid kriebelt het  opnieuw te brouwen,

Verder met jullie aan de beste bieren van België, en dus van de wereld, te bouwen.

Betere en slechtere exemplaren van gerstenat, kruisten ons pad

En dus keer ik terug naar onze gouw, met sterk uitgebreide know-how”

…

uit Ode aan het Brouwen, Tim Vanhooren

 

CENA: heerlijk licht pastaatje met tomaat, olie en kruiden…

…

se casa alegremente

con la clara cebolla,

y para celebrarlo

se deja

caer

aceite,

hijo

esencial del olivo,

sobre sus hemisferios

entreabiertos,

agrega

la pimienta

su fragancia,

la sal su magnetismo:

son las bodas

del día

…

es hora!

vamos!

 

…

gelukkig getrouwd

met de heldere ui,

en om dit te vieren

laat men

vallen

de olie,

zoon

essentie van olijf,

over de hemisferen

half opengesneden,

voegt

de peper

zijn odeur,

zout haar magnetisme:

als huwelijken

van de dag

…

Het is tijd!

kom op!

 

 uit Oda al Tomate, Pablo Neruda

 

Zondag 29 december 2015

DESSAYUNO: idem en tandjes poetsen in de natuur

ALMUERZO: lunch in de straat tegen een economische 5 euro. Assortiment zeevruchten-empanadas en een vissoepje en zeegratiné. Maar het slechte nieuws: we moesten die dag nog heel veel rijden… dus geen wijntje, noch biertje…

CENA: de obligatoire ASADO of Chileense barbecue. Die zondagen komen er bij jullie nu ook aan! De foto van die avond ontbreekt, maar we hebben voorbeelden legio!

 

Maandag 30 december 2015

DESSAYUNO: Küchen = typische Duitse Crumbletaart. We bevinden ons nog steeds in de regio van Chili die omstreeks de vorige eeuwwisseling door Duitse kolonisatoren in opdracht van de Chileense overheid op de inheemse bevolking gewonnen werd. En lekkere mokka van versgemalen koffiebonen.

…

El olor del café siempre es el mismo,

Siempre la misma luna en mi cabeza;

Entre el río de entonces y el de ahora

No distingo ninguna diferencia.

…

…

De geur van de koffie is steeds dezelfde,

Telkens diezelfde maan in mijn hoofd;

Tussen de rivier van het dan en het nu

Onderscheid ik geen enkel verschil.

…

uit Hay un Día Feliz, uit de gedichtenbundel Poemas y Antipoemas, Nicanor Parra

 

ALMUERZO: Restje van de heerlijke Asado, gewoon met zout en olijfolie.

CENA: Gezonde aperitief met zelfgemaakte cocktail-mayonaise en ‘echte’ mosterd. Heerlijke verse pasta in een polderlandschap naast de archeologische site van ‘Monte Verde’ (https://nl.wikipedia.org/wiki/Monte_Verde). Een locatie die er wel eens voor zou kunnen zorgen dat we de prehistorie van de mensheid moeten herzien.

 

Dinsdag 31 december 2015

DESSAYUNO: idem, met heerlijke verse honing

ALMUERZO: saai marktgerecht, waar zelfs Tony Le Duc geen boeiende beelden van zou kunnen schieten, maar met een bitterzoet lokaal honing-kruiden-likeurtje om af te sluiten!

CENA: op het einde van een stevige namiddagwandeling naar een pinguïnkolonie op het eiland van Chiloë lopen we een groepje Chileense vrienden tegen het lijf. Zij twijfelen geen seconde om twee eenzame zielen uit te nodigen naar hun camping om samen een heerlijk OUDEJAAR te vieren met een adoptiefamilie!

 

Woensdag 1 januari 2016 (onze eerste tekst van dit jaar!)

DESSAYUNO: niet nodig…

ALMUERZO: wij adopteren onze placebo-ouders en worden hun chauffeurs op het eiland van Chiloë. In return doen zij wat ouders doen in een feestweek: ze nodigen ons meermaals uit op restaurant. Op deze foto’s de typische lokale Curanto: twee soorten gigamosselen, andere schaaldieren, varkensworst, ribbetjes, spek, verscheidene soorten aardappelen, aardappelbrood, en dumplings, allemaal samen in een GIGANTISCHE STOOFPOT die traditioneel in een put in de grond in bladeren van varens voor uren suddert. Hopelijk blijft de eminente opmars van de bouwwoede op dit fabelachtige sprookjeseiland nog even uit en behouden ze hun tientallen types heerlijke patatten.

 

ik plantte ne keer patatten, patatten, patatten

ik plantte ne keer patatten in mijne grond

wa komt eruit gekropen, gekropen, gekropen

wa komt eruit gekropen uit mijne grond

één twee drie landmeters, landmeters, landmeters

één twee drie landmeters uit mijne grond

en ze slaan daar overal staksjes, staksjes, staksjes

ze slaan daar overal staksjes in mijne grond

en wa groeit er aan die staksjes, die staksjes, die staksjes

wa groeit er aan die staksjes in mijne grond

kranen en bulldozers, bulldozers, bulldozers

kranen en bulldozers in mijne grond

en heel den dag maar scheppen, maar scheppen, maar scheppen

en heel den dag maar scheppen van mijne grond

…

en honderdduizend toeristen, toeristen, toeristen

en honderdduizend toeristen langs mijne grond

en wat vragen die toeristen, die toeristen, die toeristen

wat vragen die toeristen langs mijne grond

zeg, verkoop je geen patatten, patatten, patatten

verkoop je geen patatten van uwe grond !?

 

uit Ik plantte ne keer patatten,Willem Vermandere

(https://www.youtube.com/watch?v=p6K8j_G_IVc)

 

CENA: met ronde buiken keren we per boot terug naar het hoofdeiland van Chiloë terug. Daar volstaat een slaatje met een pintje op de camping.

 

Januari 2016, genoeg is genoeg, vanaf nu leven we op soep, brood en eenvoudige spaghetti…

Zo zien jullie maar dat we genoeg eten! Waarom we dan niet dikke stoan? Omdat deze week meteen ook diende als vetmestweek voor de grote trekkingsweken die volgen! Weken waarin we onze rugzak voor verscheidene 3- en meerdaagse wandelingen zo licht mogelijk met noodletjes en snelvoer vulden! En poef, daar zie je weer dezelfde magere sprieten op de volgende foto’s!